1- رژیم غذایی سالم و متعادل
داد زدن چیزی شبیه آژیر آتش نشانیست که میتواند از آن با احتیاط و به عنوان علامتی از خطر استفاده کرد.
داد زدن، شکلی موثر از هشدار برای بچهها در مواقعی است که در موقعیتی خطرناک قرار میگیرند. یعنی داد زدن باید فقط شیوهای از هشدار باشد، نه بخشی از تنبیه یا روشی برای ادارهی امور روزمره!
اگر سعی دارید فرزندتان را از انجام کاری متوقف کنید یا ساکتش کنید، مدام داد و فریاد زدن راه درستش نیست. اگر به آرامی واکنش نشان دهید، اطمینان و عشق را در فرزندتان پرورش خواهید داد. اما عکس این موضوع هم صدق میکند؛ اگر مدام با داد و فریاد زدن کارتان را پیش ببرید، مغز فرزندتان وارد حالت جنگ و گریز خواهد شد.
داد زدن ممکن است باعث شود فرزندتان مقابله به مثل کند و رفتار تهاجمی به سمت شما داشته باشد و حتی بخواهد به شما آسیب بزند. همچنین داد زدن باعث میشود کودکتان یا فرار کند و یا فقط با ترس و دلهره به شما خیره شود. مطالعات نشان داده داد زدن، در بلند مدت، بچهها را تهاجمیتر میکند، هم از لحاظ کلامی و هم از نظر فیزیکی.
1- آنتی هیستامین ها
خط اول درمان کهیر مزمن استفاده از آنتی هیستامین است.
نسل اول آنتی هیستامین های H1 مثل کلرفنیرامین، هیدروکسی زین و دیفن هیدرامین عوارض جانبی کهیر مزمن را تسکین می دهند.
نسل دوم H1 ها شامل داروهایی مثل لوراتادین، سیتریزین، ترفنادین و میزولاستین است و مشتقات آن را داروهایی مثل دزولوراتادین، لووستریزین و فکسوفنادین تشکیل می دهند.
نسل سوم یا آنتی هیستامین های H2 نیز عبارتند از: سایمتیدین، رانیتیدین، فاموتیدین و نیزاتیدین.
به طور کلی درمان کهیر مزمن با مصرف آنتی هیستامین های غیر خواب آور در روز و آنتی هیستامین های مسکن و خواب آور در شب شروع می شود. در دوزهای مجاز تقریبا تمام آنتی هیستامین ها اثر مشابه و یکسانی دارند و فقط در برخی موارد تفاوت های جزئی بین آنها وجود دارد. نکات درمان با آنتی هیستامین ها:
معمولا بیمارانی که بدون توجه به میزان استاندارد آنتی هیستامین ها استفاده می کنند دو یا سه دوز را همزمان با هم مصرف می کنند.
اگر بیمار از سوء هاضمه یا اسیدیته شدن معده شکایت کند می توان آنتی هیستامین های H2 را هم به برنامه درمانی اش اضافه کرد و معمولا ترکیب آنها با آنتی هیستامین های H1 نتیجه بخش است.
مشخص شده است که فکسوفنادین معمولا بهتر از لووستریزین عمل می کند؛ اما با این حال بسیاری از بیماران به این درمان ترکیبی پاسخ نمی دهند و باید درمان های ثانویه را برای آنها در نظر گرفت
در تحقیقی مشخص شد 40% بیماران به درمان های آنتی هیستامینی پاسخ مطلوبی نمی دهند.
1-کاهش تماس با مواد شیمیایی
مطالعات نشان داده اند که بین تماس با سموم شیمیایی محیطی و ابتلا به آندومتریوز رابطه وجود دارد. یک راه برای کاهش مصرف این مواد شیمیایی، کاهش مصرف چربی های حیوانی بخصوص لبنیات پرچرب، گوشت قرمز و ماهی است. دیوکسینها و PCB ها در چربی حیوانات تجمع میابند و بنابراین یکی از منابع این مواد شیمیایی محسوب میشوند.
نکته ی جالب توجه این است که مطالعات مربوط به رژیم غذایی و آندومتریوز هم از این ادعا حمایت میکند. برای مثال یک مطالعه ی ایتالیایی برروی 504 زن مبتلا به آندومتریوز نشان داد که خطر ابتلا به این بیماری با مصرف گوشت قرمز و ژامبون افزایش میابد. میوه و سبزیجات تازه هم ریسک ابتلا به آندومتریوز را کاهش میدهند.
2- سبزیجات و تخم کتان
شواهدی وجود دارد مبنی براینکه گروهی از موادغذایی گیاهی بنام فلاونس ها از آندومتریوز جلوگیری میکند. منابع غذایی حاوی فلاونس عبارتنداز کلم بروکلی، گل کلم، کلم، بروکسل و کرفس. این موادغذایی به بهبود متابولیسم استروژن کمک میکنند. تخم کتان هم حاوی لیگان و فیبر است که برای بیماری های مرتبط با استروژن کمک کننده است.
قرص متروماکس برای درمان یک عفونت منتقله ی جنسی (تریکومونیازیس) استفاده میشود.
متروماکس برای درمان عفونتهای تناسلی (تریکومونیازیس بدون علامت) هم مورد استفاده قرار میگیرد.
از این دارو برای درمان شرکای جنسی بدون علامت هم استفاده میشود.
متروماکس برای درمان عفونتهای انگلی کولون (آمیبیازیس) و عفونتهای انگلی روده ی کوچک (ژیاردیازیس) استفاده میشود.
قرص ماتروماکس برای درمان عفونتهای باکتریایی بی هوازی خاصی استفاده میشود که شامل عفونتهای داخل شکمی، عفونتهای پوستی و ساختارهای پوست، عفونتهای اندامهای تولیدمثل زنان، مسمومیت خون (سپتیسمی باکتریایی)، عفونتهای دستگاه تنفسی تحتانی، عفونتهای جدی قلب، عفونتهای سیستم عصبی مرکزی و همچنین عفونتهای مفصل و استخوان استفاده میشود.
علاوه برآن از متروماکس برای جلوگیری از عفونتهایی که ممکن است قبل یا بعد از عملهای جراحی روده (جراحی انتخابی کولورکتال) اتفاق بیفتد استفاده میشود.
قرص متروماکس برای درمان عفونتهای دندانی حاد مانند عفونتهای دردناک لثه (پریکونیت حاد) هم استفاده میشود.
متروماکس به گروه داروهای نیتروایمیدازول ضدمیکروبی تعلق دارد.